A ja siedzę na parkanie, czyli Tuwim zapomniany

Takie tango na każdy kwiecień  

Ja z Markiem Węglarskim w skeczu „Wystawa” 

 17 minut odprężenia 😉

„Dla takich jak, ja, którzy przeżyli aktywnie lata osiemdziesiąte, którzy poznali smak emigracji i otrzymali oraz sami napisali setki listów, ten tekst, ten spektakl jest osobistą „powtórką z rozrywki”. Dla młodszych jest opisową lekcją historii pomieszanej z lekcją socjologii i psychologii. To nie filmowa komedia Barei, to, niestety, samo życie. Tacy byliśmy, takie mieliśmy dylematy…

Takie skradanie się po planie