A ja siedzę na parkanie, czyli Tuwim zapomniany

Jak to drzewiej bywało  

„Dla takich jak, ja, którzy przeżyli aktywnie lata osiemdziesiąte, którzy poznali smak emigracji i otrzymali oraz sami napisali setki listów, ten tekst, ten spektakl jest osobistą „powtórką z rozrywki”. Dla młodszych jest opisową lekcją historii pomieszanej z lekcją socjologii i psychologii. To nie filmowa komedia Barei, to, niestety, samo życie. Tacy byliśmy, takie mieliśmy dylematy…

sss Doskonała atmosfera na planie, więc… wezwałam Policję, która zakuła mnie w kajdanki 😉  Powodzenia w sprzedaży płyt 😉 

Takie tango na każdy kwiecień  

Takie skradanie się po planie  

Gdy załaną nogę masz, to na foletu grasz 😉